Algemeen Naam: Taschach Hoogte: 3370 meter Datum geklommen: 16-4-2006 Route: noordwand (D) Aantal hoogtemeters tot aan top: ongeveer 1000 Weer: licht bewolkt en warm Overzichtsfoto 
Verhaal beklimming Eigenlijk is het altijd wat bizar om in een weekend naar de alpen te rijden. Toch stond dit plan al lang op de agenda. Samen met Wouter van Dijk, Bas Visscher en Bart Verstegen zouden we eigenlijk de Bluemlisalp beklimmen. Dit ging niet door, doordat het te gevaarlijk was. Enkele andere toppen werden nog bedacht, maar alles viel af of door het weer of doordat de hut volzat. Uiteindelijk besloten we dan om naar het Pitztal af te reizen om hier 1 of meerdere toppen van de Pitztaler Expres te beklimmen. Ongeveer een half uur nadat we om 6 uur 's ochtends waren gearriveerd stonden er twee tentjes bij de Pitztaler Gletscherbahn en sliepen we allemaal nog even lekker. Een aantal uren later lopen we over de skipistes omhoog. Een lange uitputtende anstieg naar de Taschachhutte begint. Ik voel duidelijk de vermoeidheid in mijn benen. De avond voor vertrek werd ik erg ziek en ik heb ook een groot gedeelte van de nacht doorgereden. Opzicht gaat het allemaal wel redelijk, maar in deze verzengende hitte is het toch wel ploeteren. We zijn allen wat verbaasd over de hitte van midden-april. Er staat 2.5 uur voor de anstieg, maar wij komen na 5 uur behoorlijk vermoeid binnen. Het winterraum van de Taschachhutte is gelukkig erg goed! Een lekkere oven, goede bedden. 's Avonds wordt het plan gemaakt om alleen de Taschach noordwand te beklimmen. Qua stijlheid en lengte is dit de meest interessante route van de Pitztaler Eisexpres. We weten alleen weinig over de precieze condities... Er wordt afgesproken om de wekker om kwart over 4 te zetten en om half 6 te vertrekken. Ik duik al vroeg mijn bed in, omdat ik erg moe ben.... 
 De volgende ochtend slapen we allemaal door de wekker heen....Om half 6 wordt gelukkig Bart wakker en om 7 uur zijn we dan toch onderweg! Het duurt zo'n 1.5 uur voordat we bij de wand zijn, maar in de wand ligt er zoveel sneeuw dat we zodoende al heen en weer moeten traveseren. Het is erg zwaar en degene die voorop loopt heeft het dan ook erg zwaar. Ik merk nog steeds dat ik erg zwak ben, maar voel me duidelijk veel beter als gisteren. Wouter doet het spoorwerk met zijn tourskies en daarachter is het voornamelijk Bas die een mooi spoor maakt met de sneeuwschoenen. We worden allemaal wat moedeloos van dit geploeter en eigenlijk willen we opgeven. Bas probeert nog zonder sneeuwschoenen te klimmen, maar het blijkt niet mogelijk, hierna doet Wouter een laatste poging om via de met sneeuwbedekte rotsen omhoog te gaan zonder skies. Het lukt gelukkig, al blijft het niet ideaal. Een lange beklimming begint. De wand is vooral 45-50 graden, met op het einde even kort 55 graden. Behoorlijk kapot bereik ik de top. In de wand was het erg warm, maar op de top beukt de wind er vrolijk op los. Ijzig koud. Ik maak wat foto's en film wat. De afdaling is lang en slopend. Ik ga helemaal kapot en het ziek zijn breekt me duidelijk op. Als we om 4 uur bij de hut zijn is dat gelukkig allang weer vergeten! Een leuke avond volgt en op paasmorgen gaan we snel naar beneden, waarvan we meteen weer terugrijden naar Nederland Zie voor foto's de fotopagina van de Taschach. |